“Teckel is een rauwe, hoognodige pets in je gezicht” – ★★★★ de Volkskrant
“Teckel slaagt erin het zware thema van kindermisbruik zodanig indrukwekkend op toneel te brengen, dat je vooral wilt blijven. Blijven kijken. (…) Indrukwekkend, want: precair, breekbaar, scherpzinnig, licht – en toch niet té.” – Theaterkrant, keuze van de criticus 💎
Teckel is een zinderende monoloog die, in navolging van Gisèle Pelicot, de schaamte teruglegt bij de dader. Het legt de schaamte ook bij de omstanders, die de keuze maken om weg te kijken. Begeleid door tienermuziek uit de 2010’s, twee advocaten, en een aantal niet te onderschatten everyday heroes, worstelt een jonge vrouw met de vraag: als je een verhaal bij je draagt waar niemand naar wil luisteren, wat doe je dan?
Nina van Tongeren over Teckel
“Lief publiek, Teckel is een voorstelling over een woord dat we niet kunnen gebruiken, anders komen jullie niet. Tenminste, dat denken we, want alle boeken, films en voorstellingen die over *misbruik*gaan, mijden het woord angstvallig op de achterflap of in de pubtekst, anders heeft niemand er meer trek in. Wij volgen hun voorbeeld dus maar, want we hebben een verhaal en echt iemand nodig die wil luisteren. Daarom gaat Teckel over Stanley Kubrick, Wicked de musical en welke hondenrassen wel of niet leuk zijn. Verder niks. Beloofd.”
tekst Nina van Tongeren / spel Jatou Sumbunu / regie Eva Knibbe / dramaturgie Paulien Geerlings / decor- en kostuumontwerp Maartje Prins / geluidontwerp George Dhauw / met dank aan Faye Schumacher, Luna Schumacher, Jip van den Toorn, Dientje / een voorstelling van Theater Bellevue / mede mogelijk gemaakt door Fonds Podiumkunsten / foto credits Jip van den Toorn
.jpg)
.jpg)
.png)
